تبليغاتX
بیندیش

بیندیش

۱. حدس میزنم حجم این فیلم (علیرغم مدتش که ۲۰ دقیقه است) زیاد نباشه و بتونین با اینترنت مودمی هم راحت ببینینش. به شدت توصیه اش میکنم چون فیلم بسیار جالبی در مورد فرهنگ مصرف گرائی و روی سیاه کاپیتالیزمه. یه مقدار اغراق آمیزه ولی کلیت حرفش بسیار درسته. اما اگه اون فیلم را هم نمیتونین ببینین حتما حتما این عکس ها را که از یه نمایشگاه هنری (کار کریس جردن) در مورد مصرف گرائی آمریکائی هاست ببینین. ابعاد واقعی عکس ها را کنارش نوشته. توضیح عکسها هم واقعا جالبه. بعضی از اعداد و ارقامش در نگاه اول باور نکردنیه ولی اگه یه محاسبه سرانگشتی بکنین میبینین درسته. مثلا اینکه روزانه بیش از ۴۰۰ هزار تا سل فون تو آمریکا میره تو آشغالی با این واقعیت که عمر مفید یه سل فون کمتر از دوساله و جمعیت آمریکا حدود ۳۵۰ میلیونه و بیش از ۶۰ درصد مردم سل فون دارن همخونی کامل داره.

۲. دو درصد مردم دنیا،  بیش از نصف کل ثروت دنیا را دارن. آخه این انصافه؟ (ااینجا) مرگ بر کاپیتالیزم. درود بر کمونیسم.

۳. بحث بسیار جالبی با یکی از دوستان بسیار عزیز داشتیم و سه ساعتی تلفن را اشغال کردیم. نتیجه بحث این بود که پیشرفت غرب را باید به حساب کاپیتالیزم و نه دموکراسی نوشت. ولی امان از اثرات جنبی کاپیتالیزم.

۴. دوستان عزیز انتخابات مجلس امسال یادتون نره. بروید و به کاندید اصلح رای بدین. هرچقدر هم بد بود بهتر از کاندید نصلح است. یک بار به اصلح رای ندادین چون گفتین پیف پیف بو میده کارمون به اینجا رسید. حتی اندکی هم جلوی ضرر را گرفتن سوده. یادتون نره که تو زمون رفسنجانی با نفت ۱۲ دلاری رشد اقتصادی کشور به بالای ده درصد رسید. در دوران خاتمی از ۷ درصد پایین نیومد و در دوره شازده با نفت ۱۰۰ دلاری به ۷ درصد هم نمیرسه. حتی بعضی میگن رشد اقتصادی منفی شده. واردات زیاد برای کنترل قیمت کمر تولید کننده های داخلی را شکسته. شازده هم که هم چی را با مسخره بازی برگزار میکنه. بهش میگن چرا دانشجوها را ستاره دار کردین. جواب میده مگه بده که ستوان شدن؟ هروقت هم کم میاره دوروز تعطیلی میده. میدونین سه روز تعطیلی یعنی ۱٪ کاهش فعالیت در کشور (تقریبا ۳۰۰ روزکاری داریم). یعنی ۱٪ کاهش فعالیت اینقدر به چشش نمیاد؟ از بس که لارجه این شازده.  منا یاد معلم پرورشی های دوره راهنمایی میندازه که میخواستن خیلی معلم های مهربونی باشن و هی الکی تعطیلی میدادن که بچه ها دوستشون داشته باشن. البته تا وقتی که مسئولیتشون همون درس دینی بود مشکلی نبود ولی فکر کنین یه همچین معلمی بشه مسئول ریاضی و علوم یاددادن به نسل بعد!! یا از اون بدتر مدیر مدرسه! راستی هیچوقت فکر کردین چرا باید بلندترین برج دنیا را تو دوبی در کمتر از دوسال بسازن ولی برج میلاد ما بعد از صدسال هنوز افتتاح نشه؟   

۵. بعد از زهرا بنی یعقوب، این هم یه نفر دیگه که در بازداشتگاه های عدل علی خود کشونده شد و جسدش هم شبانه دفن شد. یه لحظه خودتون را بذارین جای پدر و مادر این شخص. بچه تون را ببرن و ده روز بعد جسدش را هم بهتون ندن و بگن خودکشی کرده. یه تکه خاک نشونتون بدن و بگن این قبرشه و تازه اونم مطمئن باشین دروغ گفتن. قربون این حکومت عدل برم من. حالم از اون متدیوث هایی که میان تو تلویزیون از توحید و عدل حرف میزنه ولی ... اصلا من چرا دارم حرص میخورم. آریستوکراسی مذهبی یعنی همین. یعنی اینکه هر جنایتی را بشه با وجدان زلال انجام داد و بعدش هم با یاد بهشت دل آدم غنج بره. شکر خدا این نوع حکومت هم امتحانش را پس داد.

۶. هی من میام سیاسی نشم باز میشم. دیگه از امروز من یه کلمه هم سیاسی حرف نمیزنم. به جاش اینا ببینین. یادی از اون دورانی که ۸۰ مگابایت هارددرایو قیمتش ۱۲۰۰۰ دلار بود و کسی نمیدونست ایمیل چیه.

۷.کانادا به تازگی اسرائیل و آمریکا را به لیست کشورهایی که زندانیانشون را شکنجه میکنن اضافه کرده. نگران نباشین ما مدتهاست تو لیستیم! راستش ایران و اسرائیل تو خیلی جاها کنار همن. چندسال پیش گذرم به سوئیس خورده بود. یه سری رفتم دیدن دفتر سازمان ملل تو ژنو. پرچم ایران از یک طرف همسایه پرچم عراق و در ردیف روبرو همسایه پرچم اسرائیل بود! ایکاش عکس گرفته بودم!

+ نوشته شده در  جمعه 28 دی1386ساعت 13:13  توسط بیندیش  | 

۱. گاهی از آزادی در آمریکا حرف میزنم. قصدم مقایسه با ایران نیست. قصدم اینه که بگم اونقدرها هم که ادعا میشه، منادیان آزادی به آزادی اهمیت نمیدن. خصوصا وقتی به خودشون برسه. به نظر شما این پستر فیلم باید سانسور میشد (اینجا

۲. تفاوتهای مهمی بین سه مفهوم آزادی، حقوق بشر و دموکراسی هست که اگه درست متوجشون بشیم و بدونیم دنبال کدوم هستیم، با تمرکز بیشتر، میتونیم زودتر بهشون برسیم. مثلا امپراطوری روم تا حد جالبی دموکراسی (برای دوران خودش) داشته. ولی در همون سیستم دموکرات، گلادیاتورها در یک نبرد وحشیانه، با جون و خونشون مردم را سرگرم میکردن. امپراطوری ایران در زمان کوروش دموکراسی نداشته ولی آزادی دین میداده (چیزی که امروز در ایران نداریم). دموکراسی (یا به عبارتی دخالت مستقیم مردم در انتخاب سرنوشتشون) موقعی سیستم پیشرویی هست که متوسط جامعه یه سطحی از سواد را داشته باشه. آزادی با خودش یه مسئولیت هایی میاره که احتیاج داره به حداقل درکی از این مسئولیت ها و بلاخره حقوق اولیه بشر (مستقل از سواد جامعه) برای همه لازمه. خیلی از وبلاگهایی که در این زمینه ها مینویسن، به درستی این سه مفهوم را از هم تفکیک نکردن و نمیدونن کدوم را اول میخوان.

۳. یادمه بچه تر که بودیم توی مدرسه یه رفیقی داشتیم که بچه نحیفی بود و در نتیجه حرف زور زیاد میشنید. گاهی عصبانی میشد و در دفاع از خودش چهارتا لیچار نثار قلدرش میکرد ولی خودش هم میدونست که قبل از اینکه کار به دعوا برسه باید بزنه به چاک.

یه بار برای تهیه یه روزنامه دیواری (که قرار بود من و اون روش کار کنیم) رفته بودم خونه این رفیق شفیق. رفتار و جایگاه رفیق عزیمون تو خونه بسیار متفاوت بود. تو خونه با ایشون مثل سلطان رفتار میشد و خودش هم مثل سلاطین زور میگفت. مادرش میوه پوست شده براش میوورد و ازش فحش میشنید که این میوه را دوست نداره و چنین و چنان. چای نبات براش میورد و فریاد میشنید که این چایی چرا سرده. خلاصه اینکه ظاهرا تمام عقده های ضعف در دنیای خارج را میبرد سر خانواده اش خالی میکرد. به هر صورت بچه این خانواده بود و دوستش داشتن. اونم از این موضوع نهایت استفاده را میکرد.

حالا این شده حکایتِ گردنِ کج حکومتی که قدرت بی منازع منطقه است و جزو قدرتهای بزرگ دنیاست، آخرین تکنولوژی های دنیا را داره ولی سهمش در دنیای خزر ۱۱ درصده، خلیج فارس را میخواد تغییر نام بده به خلیج دوستی و به داشتن موشک های ضدهوایی روسی (که اصلا روسیه منکر فروشش به ایرانه) قیافه میگیره. رئیس جمهورش در یک سال چندین بار سفر میکنه به کشورک هایی که به خودشون جرات میدن مدعی خاک ایران باشن،گاز صادراتی شون به ایران را قطع کنن و در حضور این رئیس جمهور به خلیج فارس چیز دیگه ای بگن. البته این موجود کج گردن زورش به مردم خودش میرسه و صداش خوب سر خانواده خودش بلنده. 

۴. حالا خداییش، تقسیم شوروی به ایران چه ربطی داره که باید از سهمش در دریای خزر کم بشه؟ البته مهم نیست. دریای خزر در مقابل بزرگترین پیروزی سیاسی ایران در صدسال اخیر (که تصادفا سندی از اسناد دولتی آمریکاست!) بهایی نیست. حالا من موندم واقعا توسل به همسایه بی مروت برای داد زدن سر یه کشوری که اون سر دنیاست (ما هرچه فریاد داریم سر آمریکا میزنیم)  سیاست بهتریه یا توسل به یه کشوری که اون سر دنیاست برای گارد گرفتن در مقابل همسایه بی مروت!

شاه در زمان جنگ سرد با نزدیک شدن به آمریکا سعی میکرد جلوی نفوذ شوروی در ایران را بگیره. میگن شاه معتقد بود که شوروی قصد داره (چونان گذشته) مرزهای شمالی ایران را هل بده پائین تر و تا حدی این نگرانی را مطرح میکرده که (به اساس اسناد تازه منتشر شده وزارت خارجه آمریکا) آمریکایی ها این ترس شاه را اغراق شده میدونستن و باورشون بر این بوده که این بهونه شاه برای خریدن سلاح اتمی از آمریکاست (آمریکا حتی برای فروش آواکس به ایران توافق کرد ولی سلاح اتمی را هرگز توافق نکرد). تا قبل از سرکار اومدن کارتر، شاه شکنجه گاه هاش را هم پر کرده بود از کسایی که تارشون چپ کوک شده بود. فشار کارتر منجر به یک سری آزادیهای سیاسی در اواخر دولت شاه شد. مثلا حزب توده حضور رسمی پیدا کرد. خنده دار قضیه این بود که این آزادی ها خودش منجر به انقلاب، تسخیر لانه جاسوسی و در نتیجه شکست کارتر در دور بعد انتخابات شد!!! ظاهرا کارتر درسش را خوب یاد نگرفت چون هنوز هم که هنوزه از فعالان حقوق بشره. کتاب اخیرش Palestine: Peace Not Apartheid سر و صدای خیلی ها را در آورد و حزب مطبوعش مجبور شد بگه این نظرات شخص ایشونه و با نظرات رسمی حزب هیچ ربطی نداره...

جدا که این دنیا چقدر بازیاش با مزه است...

+ نوشته شده در  پنجشنبه 13 دی1386ساعت 8:53  توسط بیندیش  |